Wystrój trochę się zmienił od moich ostatnich odwiedzin. Jest jeszcze bardziej maglowo. Wnętrze nawiązuje do poprzedniego przeznaczenia miejsca, które było maglem-pralnią. Ściany udekorowano drewnianymi wieszakami, klamerkami do bielizny, zabytkowymi tarami. Nad głowami suszy się pranie… wystrój jest trochę oldschoolowy, ale zrobiony z klasą, gustem i stylem. Wnętrze wypełniają stare meble. Bębny od pralek przerobiono na wiszące lampy. A zamiast widoczków na ścianach znajdziemy stare reklamy proszków do prania. Elementy dekoracji są spójne z nazwą. Wszystko na temat. Prania i magla.

W małym pokoju, do którego wchodzi się po schodkach, wygodną kanapę zastąpiły stoliki. Nad głowami rozwieszono koronkowe pranie, a na parapecie postawiono zabytkowe magle. To świetny kącik na kameralne spotkanie z w gronie kilku przyjaciół, można tu spokojnie porozmawiać w domowej atmosferze.

Magiel to połączenie kuchni polskiej i śródziemnomorskiej.  Polskie składniki i smaki tworzą mariaż z inspiracjami z południa Europy. Gotują tu korzystając  z zasad slow food, zgodnie z porami roku, w oparciu o świeże, sezonowe składniki.  Dlatego karta w Maglu zmienia się często, a poza stałym menu ciągle pojawiają się nowe propozycje. Nawet  gdy jesteśmy regularnymi gośćmi lokalu nie ma więc obaw, że menu nam się szybko znudzi. Nie ma tu też menu drukowanego. Wszystkie dania wypisane są kredą na tablicy nad barem, o pozostałych opowiada wyczerpująco obsługa.  Mimo, że lista dań nie jest długa, jest z czego wybrać. Znajdziemy niejedno danie mięsne, owoce morza, danie wegetariańskie. Są przystawki, ale także desery. A do tego spory wybór win, m.in. z Alzacji.

Powrót do Magla po latach rozpoczynam od Humusu z oliwkami.  To spora, sycąca porcja, podana z chlebem. Podczas drugiej wizyty próbuję inną wersję tego dania  –  humus z chrzanem. To niebanalne połączenie klimatów arabskich z polskimi zaskakuje pomysłowością, świeżością i nieoczywistym, intrygującym smakiem. Do tego podana marynowana fasolka świetnie dopełnia danie rodem z wieży Babel. Całość wieńczy mięsisty,  domowy chleb ze śliwką.

Królik w sosie musztardowym jest miękki, delikatny i aromatyczny. Towarzyszą mu   kopytka, które niestety tylko próbuję, bo większość pochłania Smakuś. Jako dodatek zamawiam sałatkę, która ma sobie dużo zielonego i trochę czerwonego. Z zieleni rozpoznaję rukolę, kolendrę, szczypior, na talerzu czerwieni się pomidor i grillowana papryka. Sałata smakuje polską wiosną i azjatyckim wiecznym latem. Znika z talerza w 3 sekundy. Grzechu warte są także tutejsze pierogi ruskie, podane z czerwoną kapustą.

Gdy owoce morza to coś, co  wprawia Was w lepszy nastrój, spróbujcie serwowane tu mule. Są świeżutkie, podane w sosie winnym (43 zł), pachnące czosnkiem, południowym słońcem i dotknięte morską bryzą. Z przyjemnością zjadam pozostały na dnie talerza sos mocząc w nim pyszny chleb i oblizując się ze smakiem. Do dna. Do ostatniej kropli i ostatniego kawałka chleba.

Z deserów w Maglu próbuję sernik z białą czekoladą. Jest delikatny, niezbyt słodki, z orzechową kruchą podstawą. Cytrynowy krem brulee, który zamawiamy podczas jednej z wizyt, ma tylko jedną wadę. Jest za mały i nawet nie wiem kiedy znika z kokilki.  Możemy napić się robionej na miejscu lemoniady, warto spróbować co prawda kupnego, ale doskonałego kwasu chlebowego.

Cieszę się z powrotu do Magla. Bo warto tam jeść , smakować, rozmawiać… A potem o tym napisać… I znów jeść i smakować:) Ciągle coś nowego i intrygującego…

Magiel Cafe, ul. Stępińska 2, tel. 22 841 00 16

.

Więcej zdjęć z wizyty w Magiel Cafe znajdziecie na Funpage Restaurantica.pl na Facebooku

Oprócz otwartej przestrzeni z miejscem dla dzieci i rodziców, jest tu także specjalna sala, w której odbywają się zajęcia dla maluchów. Planowane są także kursy i spotkania dla rodziców.

Menu tej klubokawiarni jest proste i krótkie. To kilka sałatek, kanapki, tosty, ciasta, jogurty, tarty i zupa. Do tego do picia  różnorodne kawy, spory wybór herbat w tym intrygujące i rozgrzewające zimowe herbaty z owocami i przyprawami.

Pierwszy raz jesteśmy w Dziecinadzie tydzień po otwarciu. Koncentrujemy się na pilnowaniu szalejącego ze szczęścia Smakusia, który szybko zyskuje wśród pozostałych rodziców przydomek „Kamikadze”. W momentach niebiegowych siedzimy na kanapie popijając rozgrzewającą zimową herbat. Tym razem nie jemy nic, bo nie mamy niestety miejsca po kolejnej udanej, rodzinnej wizycie U Madziara.

Rozstanie z Dziecinadą jest trudne i Smakuś głośno protestuje wynoszony z kawiarni. Dlatego już tydzień później pojawiamy się na Branickiego ponownie, zabierając grupę znajomych z dziećmi. Aby zapewnić sobie dobrą miejscówkę, rezerwuję stolik pisząc pod podany na Facebooku adres mailowy. Odpowiedź jest szybka, a kontakt bardzo miły. Nasz stolik, z dwoma kanapami umieszczonymi tuż przy ”wybiegu dla dzieci” czeka na nas o 16.00 kiedy pojawiamy się w niedzielę.  Okazuje się, że rezerwacja miejsca miała sens, bo miejsc do siedzenia w Dziecinadzie nie jest zbyt dużo. Myślę że w tej dość obszernej sali zmieściłoby się jeszcze kilka kanap czy innych miejsc siedzących.

Już kilka minut później Smakuś jest w swoim żywiole, biegając z garnkiem w jednej ręce i łyżką w drugiej, zupełnie zapomina o naszym istnieniu. Ja w tym czasie pałaszuję wielką porcję zupy pomidorowej z kluseczkami (niecałe 10 zł). Jest świetna, domowa, przypomina mi zupę mojej mamy:) i doskonale rozgrzewa w mroźne, zimowe popołudnie. Sałatka z roszponką, burakami, kozim serem  to oryginalne, smaczne połączenie i lekka zdrowa przekąska (17 zł). Kuchnia w Dziecinadzie może nie jest zbyt rozbudowana, ale to nie ona gra tu pierwsze skrzypce. To przede wszystkim miejsce, gdzie możemy wpaść z maluchem spragnionym zabawy, porozmawiać z innymi rodzicami, a przy okazji coś przegryźć.

Dziecinada, ul. Branickiego 11 lok.194, tel. 22 241 55 00

.

A na koniec zamiast osobnego wpisu z cyklu Baby Menu, moja ocena Dziecinady pod względem przyjazności dla rodzin z dziećmi:

Menu dla dzieci  : TAK  – 3/3 pkt  (nie ma oddzielnego menu dla dzieci, ale większość pozycji jest odpowiednia dla dzieci np: jogurty, tosty, zupa, kanapki, twarożek)

Fotelik dla dziecka: TAK   – 3/3 pkt 

Kącik do zabawy / zabawki :  TAK     – 3/3 pkt  (specjalna, wydzielona strefa dla dzieci ze zjeżdżalnią, kartonowym zamkiem, kojcem z kulkami, kuchnią, tablicą do rysowania i innymi zabawkami)

Przewijak: TAK    – 1/1 pkt

Inne plusy: TAK – 1/1 pkt (świetne podejście do dzieci, duża strefa zabawy, bezpieczna dla dziecka, warsztaty dla dzieci i rodziców, dobre miejsce żeby urządzić dziecku urodziny)

Ogólna Ocena Baby Menu: 11/11  pkt

.

Więcej zdjęć z naszej wizyty w  Dziecinadzie znajdziesz na Fanpagu Restaurantica.pl na Facebooku.

Mój ranking restauracji przyjaznych dzieciom i opis ocenianych kryteriów: Baby Menu

12 stolików.

12 Stolików, przy Kruczej 16/22, lokal o dwumiesięcznej historii, zastąpił z kolei Goody Foody, które  przeniesiono na Ursynów. Z nowych miejsc w tych okolicach Kruczej jest  jeszcze La Vanille i Cafe Colombia. La Vanille na razie przyglądamy się z zaciekawieniem, aby po obiedzie i spacerze powrócić tu na deser.

Gdy po krótkim rekonesansie okolicy wracamy do 12 Stolików, nasz stolik już czeka. Siadamy i rozglądamy się po sali. To niewielka restauracja ze stolikami ustawionymi dość blisko siebie. Jak dla mnie jest tu ciut za ciasno, z trudem udaje nam się postawić wózek ze Smakusiem tak, aby nie blokować drogi kelnerom i gościom. Ale gdzieś w końcu musieli zmieścić te 12 stołów. Jasne, proste wnętrze jest zaprojektowane i umeblowane ze smakiem. Przypomina duży nowoczesny pokój z otwartą kuchnią, tyle że stołów jest o kilka więcej niż zwykle w domu. Na ścianach w części kuchennej ułożono białe kafelki, element modny ostatnio w lokalach gastronomicznych. Biele i szarości są przełamywane i oswajane przez kolorowe kwiaty w białych doniczkach i wazonach ustawionych na stolikach. Ułożone równiutko wzdłuż białej ściany kolorowe czasopisma z przewagą zagramanicznego tytułu Wallpaper, dodają designerskiego charakteru. Mimo, że pomieszczenie nie jest z tych przestronnych, to perspektywa zmienia się, gdy spojrzymy w górę. Sufit zawieszony jest wysoko ponad głowami, a wyłaniające się z niego lampy pochylają głowy nad restauracyjnymi stolikami.  Tam gdzie w normalnej kuchni byłyby rzędy górnych szafek, tu jest rząd… tablic z menu. Codziennie na tablicy wypisywane są kredą dania dostępne danego dnia. Bo dania w menu są zmienne, zależne od nastroju kucharza i dostępnych produktów.  A drukowanej karty tu nie mają.

Aby przeczytać menu muszę wstać, bo z mojego stolika nie widać wszystkich liter na tablicy. Czytam dania polecane na dziś. Ponieważ karta jest krótka, wybór nie zajmuje zbyt długo i mogę znów usiąść przy stole. Ceny są z tych wyższych, za przystawki trzeba zaplacic 30-60 zł , dania główne  45-60 zł, to dość sporo jak na „casualową” knajpkę. Jesteśmy głodni, a najbardziej głodny wydaje się być Smakuś, mimo, że jest tuż po obiedzie. Na szczęście dość szybko pojawia się czekadełko i wkrótce w  trójkę pałaszujemy chleb z oliwą. Na zamówione dania niestety przyjdzie nam poczekać sporo dłużej, dlatego w międzyczasie prosimy o kolejną porcję pysznej bagietki.

Pat jak zwykle czas oczekiwania na dania wykorzystuje na lustrację okolicy, rejestrując fragmenty konwersacji dobiegające z sąsiednich stolików. Pat: Klientela 12 Stolików nie jest jednorodna – mamy tutaj szeroki przekrój gości warszawskich lokali. Przy stoliku obok siedzi mężczyzna przed trzydziestką – ubrany modnie (Hilfiger i to niekoniecznie kupiony na przecenie). Samotnie delektuje się przekąską popijając przy tym  kieliszek czerwonego wina. Po przeciwnej stronie sali biesiaduje czwórka znajomych w wieku emerytalnym, prowadząc ożywioną dyskusję. Z rozmowy wynika, że elegancka para siedząca bliżej ściany przyjechała w odwiedziny do Polski i właśnie to miejsce wybrali na spotkanie z dawno nie widzianymi przyjaciółmi. Czas mija im na wspomnieniach, ale doceniają także tutejszą kuchnię, wychwalając kucharza. Obok nich siedzi troje studentów lub absolwetnów, na oko w wieku ok 25 lat. Po modnych fryzurach i drogich ubraniach widać, że stać ich na stołowanie się w drogich restauracjach. Do 12 Stolików przyszli wypić butelkę wina. Pod ścianą siedzą dwie siostry, podobne do siebie, jedna jakby była młodszę kopią drugiej. Wpadły tu tylko na makaron, ale skusiły się też na deser. Przy wejściu natknęły się znajomego siedzącego przy innym stoliku – ale usiadły osobno. Na przeciw nas dwie przyjaciółki w średnim wieku plotkują przy kawie. 12 Stolików, a każdy opowiada inną historię.

Wreszcie pojawia się nasze zamówienie. Na pierwszy ogień idzie carpaccio z tuńczyka (38 zł). Delikatne mięso, które podane w samotności nie wyróżniłoby się z tłumu, przełamane jest zgrabnie przez towarzyszące mu ciepłe ziemniaczane dodatki, tworząc ciekawą  zimno-ciepłą kompozycję. Wśród dań głównych zauważam wołowinę po burgundzku (60 zł), czyli francuską klasykę.  To danie przeze mnie wielbione, a nader rzadko spotykane w warszawskich restauracjach, więc wybór jest prosty. Ta pięknie brzmiąca po francusku potrawa – Boeuf bourguignon to wołowina w czerwonym winie z warzywami i grzybami  pieczona długo na wolnym ogniu. To wspomnienie Brukseli, gdzie tę potrawę pokochałam. Ta w 12 Stolikach niczym tej z restauracji w Brukseli nie ustępuje. Jest miękka, aromatyczna, zbalansowana. Mięso kruche, o winnym nasyceniu, w którym nie ma przesady.

12 Stolików  to miejsce bez zadęcia, w którym dobrze poczuje się zarówno bywalec Charlotte,  wciągający bułę w Planie B, ale także stały klient Różanej.  Mogłoby tu być trochę mniej ciasno, ale to też ma swój urok, bo siedząc blisko można poznać historie innych stolików.  Mam nadzieję, że przy kolejnej wizycie skróci się czas oczekiwania na dania.  Nie chodzi o to żeby jak w fast foodzie jedzenie wskakiwało na stół od razu po zamówieniu, ale czekanie ponad pół godziny na przystawkę to trochę za długo.

Najważniejsze jest jednak jedzenie, a karmią tu tak, że chce się wracać nie tylko na kolację, ale także zarezerwować jeden ze stolików na lunch czy śniadanie. Nie dziwię się, że wszystkie stoliki mają tu zajęte.

12 Stolików, ul. Krucza 16/22, tel.795 373 815

.

Zobacz także:

.

Nowe miejsca czyli co nowego pojawiło się ostatnio na gastronomicznej mapie Warszawy

„Co ma piernik do gęsiny?” – pod takim tytułem odbędzie się 5 listopada o godz. 12.00  w restauracji Piąta Ćwiartka spotkanie organizacji Slow Food Varsavia w ramach  Kulinarnej Akcji Bezpośredniej. Jej bohaterem będzie oczywiście gęsina. W spotkaniu weźmie udział Artur Moroz, szef kuchni restauracji Bulaj w Sopocie, autor  przepisu „rolada z gęsi z piernikiem toruńskim”. Będzie mowa min. o roli tradycji w tworzeniu nowych przepisów.

W najbliższych dniach odbędą się także warsztaty dla profesjonalistów i miłośników dobrej kuchni mające na celu przybliżenie gęsiny polskim smakoszom. W Restauracji Piąta Ćwiartka 7 listopada o godzinie 18.00 r0zpoczną się warsztaty dla pasjonatów kuchni, dzięki którym organizatorzy chcą pokazać, że gęsina nie jest trudnym tematem kulinarnym . Poprowadzi je szefowa kuchni restauracji Piąta Ćwiartka Marzena Hajn i Piotr Petryka, restaurator i lider Slow Food Varsavia. 8 listopada o godzinie 9.00 profesjonalistów zaprosi do swojej Akademii Kurt Scheller, gdzie będzie uczył szefów kuchni awangardowego podejścia do przygotowywania gęsiny i łączenia kuchni tradycyjnej z kuchnią molekularną.

Akcja „Czas na Gęsinę” to przedsięwzięcie, które ma na celu rozpopularyzowanie gęsi w menu polskich restauracji. Jej rezultatem ma być powstanie mapy restauracji w Polsce, serwujących gęsinę przynajmniej w okresie trwania akcji, czyli od 11 listopada do 15 grudnia. W tym czasie ponad 100 lokalach w Polsce, a  prawie w 20 w Warszawie będzie obowiązywało gęsinowe menu.  W stolicy gęś pojawi się  min. w następujących miejscach.:

Green Peas Eco Bar, ul. Szpitalna 5

Spotkanie, ul.Krasińskiego 2

Lecker, ul. E.Plater 14

Belvedere, Agrykola 1

Akademia Smaku, ul.Oboźna 9

Na Zielnej, ul.Zielna 37

Babooska, ul.Oboźna 9

Klimaty Kulinarne Czyli Chilli, ul.Oboźna 9

C.K.Oboźnia, ul.Oboźna 9

Deliketesy Esencja, ul. Marszalkowska 8

Etno, ul.Grzybowska 5a

Rubikon, ul. Wróbla 3/5

.

A jakie menu z gęsią w roli głównej zaproponują w tym czasie Warszawscy restauratorzy? Poniżej kilka wybranych miejsc:

C.K.Oboźnia,  Gęś św. Marcina będzie serwowana w całości z czerwoną kapustą duszoną i spaetzlami, dostępna będzie na wcześniejsze zamówienie (cena 350 zł z butelką wina), Inne dania z gęsi to: pierś gęsi duszona z kurkami, serwowana z żurawiną i knedlami (49 zł), rosół z gęsi ze spaetzlami, lubczykiem i wytrawnym brandy (15 zł), czarny chleb z Westfalii ze smalcem z gęsi (9,50 zł)

Babooshka, Będziemy mogli tu skosztować udo gęsie z łazankami i kapustą karmelizowaną, wątróbkę gęsią z owocami w karmelu, pierogi z gęsiną, faszerowane udko gęsie z sosem pieczarkowym i łazankami (29.90 zł), wareniki z nadzieniem z gęsich wątróbek  (16.90 zł)

Klimaty Kulinarne, W ramach gęsinowego menu zjemy tu szyjki gęsi faszerowane grzybami, mięsem i czosnkiem (38 zł), a także udko z gęsi faszerowane boczkiem i kaszą gryczaną,podane z buraczkami na chili ostro, jabłkami i pomarańczą (42 zł)

Na Zielnej, W specjalnym menu znajdziemy smażoną foie Grass z pieczywem maślanym i sosem wiśniowym, balotynę z gęsiej wątroby z sosem z pieczonego buraka, rosół z gęsi z pierożkiem i warzywami, pojawi się też smażona pierś gęsia na czerwonej kapuście z rodzynkami i jabłkiem prażonym, gęsia noga confit na kopytkach marchewkowych z sosem żurawinowym, a także Gooseberry parfait

Jeśli ktoś ma ochotę przygotować gęś u siebie w domu, najlepiej  ją nabyć na bazarkach (np w hali mirowskiej), w sklepach z tradycyjną żywnością, a także na stronie instytutu badawczego w Kołudzie Wielkiej, gdzie hoduje sie gęś biała kołudzką.

Testujmy więc gęsinę w restauracjach i w domach i dzielmy się wrażeniami. Smacznego!

Jest słoneczne, sobotnie popołudnie. Dochodzi godzina 14.00. Przed wejściem do restauracji C.K. Oboźnia jest  jesiennie, dyniowo, pomarańczowo. Dyniowe dekoracje zachęcają do wejścia do środka. Na szczęście nie ma jeszcze tłumów. Gdy przekraczamy próg restauracji jest prawie pusto i możemy wybierać wśród wolnych stolików. Do małego lokalu wjeżdżamy z dziecięcym wózkiem. A wózek oznacza też często płacz i bałagan, więc różne jest podejście restauratorów do dzieci. W C.K. Oboźnia nasz mały gastronauta zostaje miło powitany i potraktowany jak pełnoprawny gość. Szybko pojawia się specjalne krzesełko, tablica i kreda. I mały czerwony samochodzik. Nieudawane uśmiechy, sympatia i … bardzo szybko czujemy się tu jak wśród przyjaciół.

Sam lokal jest  niewielki, kilkanaście stolików ustawiono dość ciasno, nie ograniczając jednak swobody ruchów gości. Latem można przyjemnie spędzić czas w rozległym ogródku. Wystrój restauracji jest nowoczesny, ale ciepły. Dominuje tu kolor czerwony, dając poczucie wspólnoty i nastrajając do rozmów.

Zgodnie z planem zamawiamy menu degustacyjne. Przez cały październik za 39 zł można w C.K. Oboźnia zjeść 3 daniowy obiad: sałatkę ziemniaczaną, sznycel wiedeński i strudel w ramach akcji Zasmakuj w Oboźnej. Akcja, którą opisywałam niedawno na blogu organizowana jest przez trzy restauracje mieszczące się pod adresem Oboźna 9: C.K. Oboźnia, Klimaty Kulinarne i Babooshka. Kto lubi pisać o smakach, może wziąć udział w konkursie opisując menu degustacyjne wybranej restauracji. A nagrody są  gastronomiczne, warsztatowe, więc ciekawe dla kulinarnego smakosza.

Ucztowanie rozpoczynamy od sałatki ziemniaczanej rodem z Austrii. Smak ziemniaków z vinaigrette jabłkowym przypomina ten, który pamiętam z gasthausów na stokach, gdzie odpoczywałam pomiędzy jednym, a drugim narciarskim szusem w austriackich Alpach. Od tego czasu, a było to już parę lat temu,  nigdzie nie jadłam tak dobrej sałatki z ziemniaków. Wersja w C.K. odpowiada mi nawet bardziej niż ta ze stoku, bo jest lżejsza i zdrowsza, a zwiewnej lekkości dodaje jej sałata i kiełki lucerny. Całość dopełnia smażony bekon i siekana czerwona cebula. Danie jest świeże, orzeźwiające, przyjemnie rozbudzające apetyt. Wzrok przyciąga zmierzwiony irokez z kiełków lucerny. Talerz z sałatką szybko rozpoczyna rundy honorowe po stole, wędruje ode mnie do Pata i z powrotem tracąc na każdej rundzie pyszną zawartość zgubioną w czeluściach naszych paszcz.

Wiener Schnitzel  to sztandarowe danie C.K. Oboźnia, a jednocześnie narodowe danie Austriaków. Nasz polski kotlet schabowy z wieprzowiny to tylko marna kopia tej potrawy. Prawdziwy austriacki Wiener Schnitzel to kotlet cielęcy smażony na klarowanym maśle serwowany  z jajem sadzonym i cząstką cytryny. I dokładnie taki podają na Oboźnej. Jego wielkość zbliżona jest do wielkości talerza. A talerz do małych nie należy. Mimo, że nie mogę zaliczyć tego dania do moich ulubionych, ten z restauracji C.K. Oboźnia zmienia moje myślenie o sznyclach.  Idealne mięso, delikatna, ale chrupiąca panierka, bez grama tłuszczu. Jajko sadzone, które spoczywa na panierce, doskonale podkreśla smak mięsnego dania. Po skropieniu cytryną smak sznycla staje się orzeźwiający. Nie dziwię się, że to popisowa potrawa lokalu i umieścili je w menu degustacyjnym. To danie przyrządzone jest tak perfekcyjnie, że zaczynam lubić wiedeńskie sznycle. Howgh!

Podczas naszej wizyty nie ograniczamy się tylko do menu degustacyjnego. Z karty wybieramy Risotto z kaczką i truflami (29 zł). Pięknie się prezentuje. Wyrazisty smak kaczki jest przełamany nutami cebuli, czosnku i suszonego pomidora. Słodki smak miesza się tu z winnym, balsamico dogania lekko pikatną nutę pieprzu. To danie to wyrafinowany taniec smaków. Zostaje przywitany brawami przez moje kubki smakowe i zapamiętany na długo.  To danie to moim zdaniem chef d’oeuvre, istne arcydzieło.

Nasze popołudnie z kuchnią austro-węgierską wieńczy starowiedeński strudel z jabłkami. To austriacki odpowiednik naszej szarlotki. Kawałki jabłka łączą się tu z cienkim ciastem z cynamonem. Ciepły deser uzupełnia gałka lodów oraz bakalie. Konsystencja ciasta jest idealna do rozkoszowania się jego delikatnym smakiem.  Strudel zostaje pożarty na spółkę w mgnieniu oka przeze mnie i Pata. Smakusiowi dostają się tylko kawałki jabłek – musimy przecież dbać o jego linię .

Cieszę się, że w mojej pogoni za nowymi miejscami, przypomniałam sobie o C.K. Oboźnia. To była kolejna bardzo miła i smakowita wizyta w tym miejscu. I na pewno nie ostatnia. Bo warto tu wracać dla  miłej atmosfery i przeżyć kulinarnych na najwyższym poziomie.

Restauracja C.K. Oboźnia, ul. Oboźna 9, tel. (22) 826 83 17

Zobacz także:

Baby menu: C.K.Oboźnia – czyli moja ocena restauracji pod kątem dopasowania dla rodzin  z dziećmi

Degustuj i Oceniaj – zasmakuj w Oboźnej 9

W restauracjach  na Oboźnej 9 czyli w CK Oboźnia, Klimatach Kulinarnych Czyli Chilli i restauracji Babooshka trwa akcja „Wytnij swoją dynię”. Chętnym do tworzenia restauracje zapewniają  dynie i nożyczki. Goście mogą podpisać swoje dzieło i wystawić je w galerii w ogródku przy lokalach. Do 6 listopada spróbujemy tam także dyniowych smaków.

W CK Oboźnia zjemy węgierski gulasz pikantny na placku ziemniaczanym z dynią, krem z dyni z marynowaną gruszką i brzoskwinią, pomarańczowe gâteau z chutneyem z dyni.

Klimaty Kulinarne Czyli Chilli polecają  stek z kurczaka na grillowanych warzywach jesiennych podawany z dynią marynowaną i sosem miodowo-musztardowym na gorącej patelni, zupę z dyni z marynowanym imbirem i kremem balsamicznym.

Babooshka proponuje zupę-krem z dyni, placki z dyni ze śmietaną.

W Pasta i Basta od 29 października do 1 listopada w godzinach 12.00 do 18.00  trwa Festiwal Dyni. W specjalnym menu znajdziemy krem z dyni gotowany z odrobiną białego wina,  risotto z dynią, ciasto dyniowe upieczone z dyniowego purée  połączonego z pestkami dyni, polane musem ze świeżych pomarańczy.

Dyniowe specjały poleca także restauracja Blue Cactus. Zaciekawia Carpaccio z marynowanej dyni i pieczonego rostbefu z sosem z borówki amerykańskiej i chilli poblano, możemy skosztować tu także kremu z dyni z Burbonem i płatkami wędzonego indyka. W ramach dyniowych dań głównych Blue Cactus serwuje łososia pieczonego w bekonie z chutneyem z dyni oraz wędzone żeberka pieczone z dyniowym sosem BBQ. A na deser placek z dyni z lodami i sosem waniliowym.

Carmona Tapas Bar zaprasza do wspólnego świętowania Halloween!  W dniu 31 pazdziernika w menu znajdzie się aromatyczna zupa dyniowa z pikantnymi pestkami, hiszpańskie pieczone pierożki empanadas z farszem z dyni i kurczaka, a także dynia pieczona w pomarańczach ze śmietanką i korzeniami na słodko.

Milanovo w ramach dyniowego weekendu proponuje gościom krem z dyni z płatkami migdałowymi, spaghetti z dynią o gorgonzolą, a także chrupiące placuszki z dyni.

Restauracja Bałkański Kocioł wita gości uśmiechem kelnera i przytulnym, ciepłym wystrojem. Elementami bałkańskiego folkloru na ścianach, żywymi kolorami i wygodnymi poduszkami rozłożonymi na przestronnych ławach.  Wreszcie znajduję wystarczająco dużo miejsca na rozłożenie wszystkich gadżetów towarzyszących mi jako młodemu rodzicowi w wędrówkach po knajpach. Z innych udogodnień dla dzieci jest tu kilka zabawek i książeczek oraz dziecięce menu. Lubię to miejsce zanim przystępuję do jedzenia. Szefem kuchni jest Serb, rodem z Belgradu. Zapowiada się interesująco.

W karcie misz masz różności, ale dominują dania z owocami morza i mięsa z grilla.  Lubię to. Ciężko mi się zdecydować na wybór konkretnego dania, bo jest wiele takich, które intrygują. Kuszą warzywa duszone z owocami morza, podane z ryżem, kalmary z grilla, a także te nadziewane serem i szynką prosciutto. Z ryb jest tu dorada, łosoś, sandacz i dorsz. Na szczęście na pomoc rusza przemiły kelner odsłaniając tajemnice menu i pomagając w wyborze.

Wybór pada na grillowany bakłażan w sosie cytrynowo-czosnkowym (15 zł). Danie proste, ale idealne. Świetna przygrywka do głównej arii. Poźniej na stole pojawiają się Lignje na žaru czyli Kalmary z grilla z ziemniakami po dalmacku (34 zł). Zazwyczaj, gdy spożywa się je w polskich knajpach, są gumowe i niesmaczne, dlatego raczej unikam ich zamawiania. W Bałkańskim Kotle kalmary są mięciutkie, pachnące czosnkiem i ziołami. Mogłabym je jeść w nieskończoność. Już samo to danie warte jest kolejnej wyprawy na daleki Ursynów. Pljeskavica szefa kuchni (32 zł)  czyli grillowany duży kotlet z siekanego mięsa, nadziewany białym, słonym serem oraz ostrą papryką jest soczysty, aromatyczny o lekko dymnym posmaku. Jest wyborny, wybitny, świetnie przyprawiony. Tak, po pljeskavicę też warto będzie tu wrócić.

Bałkański Kocioł to miejsce warte odwiedzenia.Najpierw  raz, a potem kolejny. Bo przecież miło jest powtarzać takie przyjemności, poczuć się przez chwilę wakacyjnie i choć na chwilę przenieść się w rejony morza śródziemnego, odliczając dni  do kolejnego urlopu.

OCENA: 5,375/6  (jedzenie 5,5, atmosfera 5, obsługa 6, jakość/cena 5)

Bałkański Kocioł, Al. KEN 88,  tel.22 245 28 29

Source: Goody Foody

Kawiarnia/restauracja Goody Foody przeniosła się z ulicy Kruczej na Zamiany na Ursynowie. Goody foody to lokal z kuchnią międzynarodową, zgodną z zasadami slow food, slow cooking, czyli zdrowo, bez konserwantów. Używają produktów sezonowych i gotują tu zgodnie z aktualną porą roku. Z ciekawostek zjemy tu pierogi z mąki żytniej z cielęciną bądź kaszą jaglaną, zielony bób z marchewką i natką pietruszki,  makarony z mąki orkiszowej czy gołąbki z kurczaka i soczewicy. Goody Foody proponuje także codziennie inne menu lunchowe, które można zjeść na miejscu (19 zł), wziąć na wynos (21 zł) lub zamówić z dowozem do centrum (25 zł). Lokal na Zamiany to miejsce przyjazne dzieciom, małe pociechy znajdą tu kolorowy kącik pełen zabawek.

Goody Foody, ul.Zamiany 12 , tel. (22) 254 40 25

MG Eat

Nowa knajpa umiejscowiła się w dawnej kawiarni pod Kaktusami. Z wystroju i menu przypomina fast foodowe sałatkownie takie jak Subway, Salad Story czy da Luca . Wnętrze jest proste, słoneczne, pozytywne. Oprócz kilku stolików w środku jest tu też ogródek, więc uradowani zasiadamy tam razem ze śpiącym w wózku Smakusiem. Przy stoliku nie ma na co czekać, bo obowiązuje tu samoobsługa. Najpierw z szafy, podobnej do tych, które można spotkać w knajpach na lotnisku, wybiera się napoje, a potem należy stanąć w dość długiej kolejce do kasy. W oczekiwaniu na moją kolej studiuję menu. Według zamysłu właścicieli ma być tu naturalnie, prosto i świeżo, czyli slowfoodowo. W menu znajdziemy robione na miejscu kanapki, sałatki, zupy, smoothies, kawę, herbatę i jogurt. Cenowo jest tu bardzo przystępnie, wygląda na to że Magda Gessler tym razem zrobiła lokal dla mas. Podobno MG eat przy Chmielnej jest pierwszym z planowanej sieci lokali, a kolejny zostanie otwarty na Krakowskim Przedmieściu.

Z menu wybieram małą zupę pomidorową, aby szybko zaspokoić głód, a dalej decyduję się na sałatkę królowa Ela, z rostbeffem i pomidorkami cherry. Niestety okazuje się, że akurat tego dania dziś nie ma. To dość dziwne, biorąc pod uwagę, że lokal otworzył się zaledwie parę dni temu.   Mój drugi wybór to sałatka Kurczę romano (duża 21 zł) m.in. z fasolką szparagową i cebulkami marynowanymi w occie balsamicznym. Dla Pata zamawiam sałatkę z truskawkami, dostępną tylko w sezonie. Płacę przy kasie, dostaję numerek 2 i mam się zgłosić po odbiór obu sałatek za 3 minuty.

Pomidorowa, którą zabieram od razu do stolika,  jest poprawna, ale nie wyróżnia się niczym ani na plus, ani na minus. Szybko ją zjadam i szybko o niej zapominam. Parę minut później wracamy do stołu z sałatkami, na naszych talerzach kłębią się głównie kawałki różnych sałat, nie jest łatwo odnaleźć inne składniki…  jest ich po prostu niewiele. Tytułowy kurczak, bohater mojej sałatki, jest nijaki, bez przypraw i niestety również bez smaku. Cebulki marynowane smakują jakby były marynowane, ale w zwykłym occie, a potem na chwilę poleżały w balsamico. Do tego kielich goryczy przelewa sos czosnkowy dodany bez pytania do sałatek, który nie tylko nie wzbogaca ich smaku, nie pasuje, ale wręcz psuje całość. Mimo, że jestem mocno głodna, prawie całe danie zostawiam na talerzu z zamiarem posilenia się w jakimś innym miejscu na naszej spacerowej trasie.

Płacąc przy kasie każdy konsument dostaje  kupon rabatowy o wartości 20% do wykorzystania przy kolejnym zakupie.  Ja swój zostawiam na stole, bo kolejny raz raczej już tu nie wrócę. MG Eat to według sloganu reklamowego lokalu strefa dobrej energii. Dobra energia i sympatyczny wystrój jednak nie wystarczą, gdy jedzenie  nie spełnia oczekiwań smakoszy.  Nawet znane nazwisko niewiele tu pomoże. Może przydałyby się „Kuchenne Rewolucje”?

MG Eat, ul. Chmielna 32, tel. (22) 827 47 13

Zobacz także:

Nowe miejsca

Poniżej aktualna lista miejsc z daniami szparagowymi w Warszawie, będę uaktualniać ją na bieżąco, jeśli znacie jeszcze inne miejsca, w których można spróbować tych pysznych warzyw, proszę o informację.

Sezon na szparagi jest bardzo krótki, gdyż trwa od końca kwietnia do 24 czerwca. Jeśli jeszcze nie próbowaliście szparagowego menu w tym roku, to warto rozpocząć degustacje jak najszybciej, gdyż sezon trwa krótko, a na następny trzeba będzie czekać cały rok:(

Adler, ul.Mokotowska 69 – ma specjalną szparagową kartę, w której znajdziemy min. zupę krem ze szparagów, szparagi z masłem, szynką szwardzwaldzką i młodymi ziemniakami, solę ze szparagami

Biosfeera,  Al.Niepodległości 80, w ramach wiosennego menu znalazło się tu kilka szparagowych pozycji: krem z białych szparagów, szparagi pod beszamelem  i pizza z dodatkiem szparagów

Blue Cactus ul. Zajączkowska 11 – jak co roku szparagowe menu wprowadzili jako pierwsi, sezon szparagowy zaingurowałam w blue już w połowie kwietnia. W menu szparagowym znajdziemy tu min. perliczkę ze szparagami, roladki z kurczaka i szparagów czy tartę ze szparagami i szpinakiem.

Butchery & Wine ul. Żurawia 22 – w tej mięsnej restauracji znajdziemy też niemięsne dania, możemy skosztować tu szparagów z białymi truflami, zdjęcie umieszczone na facebookowym funpag’u restauracji wygląda kusząco. mniam…

Chianti, ul. Foksal 17, nowy szef kuchni Piero Palmigiani proponuje szparagi w kilku odsłonach: zapieczone pod aksamitnym sosem z gorgonzoli, roladki z okonia morskiego ze szparagami, risotto szefa kuchni z mascarpone i szparagami.

Delikatesy Esencja ul.Marszałkowska 8 – proponuje dania ze szparagami min. szparagi w kremowym maśle

Enoteca Bistro de Signed ul.Świętojerska 5/7 od 27 kwietnia zaprasza na specjalne szparagowe menu. Na razie nie udało mi się tam dotrzeć bo podejście robiłam w długi majowy weekend i niestety było zamknięte. Ale planuję się tam wybrać.

Jazz Bistro Piękna, ul. Piękna 20, jak co roku w maju restauracja przygotowała specjalne menu szparagowe, w którym tym razem pojawiły się min. wiosenna zupa ze szparagami, zielone szparagi z sosem polskim, fetuccine ze szparagami i sosem z białych trufli 

Kawiarnia Nowoczesna ul. Pańska 3, serwuje szparagi z młodymi ziemniakami, sałatą i rzodkiewką w śmietanie

Kotłownia, ul. Suzina 8, można tu zjeść min. szparagi z szynką parmeńską zapiekane pod beszamelem

Lemon ul. Sienkiewicza 6, szparagi występują tu w 4 różnych odsłonach min. z szynką parmeńską, ze szpinakiem i białą fasolą.

Merliniego 5, ul. Merliniego 5 – proponuje sezonowe menu szparagowe, a w nim min. zupa szparagowa, sałatka ze szparagami  i pieczonymi burakami, szparagi z szynką parmeńską.

Moonsfera, ul.  Wybrzeże Gdyńskie 4, zaprasza od 6 maja na specjalne menu szparagowe

Vinares, ul. Bednarska 28/30 , w karcie w maju szparagowe menu, w którym znajdziemy min.: szparagi z łososiem i sosem wasabi, szparagi w sosie holenderskim, kurczak jambalaja ze szparagami. W majowe weekendy do dań ze szparagami restauracja dodaje kieliszek wina w prezencie, 17 maja o godz. 19.00 odbędzie się w winiarni degustacja „Szparagi i Wino”, podczas której będzie można spróbować win specjalnie dobranych do dań ze szparagów.

Vintage, ul. E.Plater 9/11, w sezonowym menu tej winiarni znalazły się min. szparagi z jajkiem sadzonym, szparagi z  sosem barnaise, łosoś ze szparagami.

Zobacz także:

Wiosennie i szparagowo w restauracji Blue Cactus

Szparagi od świtu do zmierzchu

Gdzie na szparagi w Warszawie